Sevginin zıttı nefret değil KAYITSIZLIKTIR.
Birisine nefret kusman bir anlam taşımaz.
Yoksaydıkça karşı tarafta oluşmasını istediğin bir duygu varsa onu oluşturursun.
Ama bir duygu oluşturmayı arzulamak ta senin DUYGUSAL bir isteğin olur.
Mantıklı düşünürsen bunun bir faydası olmaz
Dolayısıyla sadece KENDİ SINIRLARINI korumak için;
Karşı tarafı hatırlamazsın, yok sayarsın, güncel hayatına odaklanırsın, ilgini ve zamanını asla ayırmazsın.
Şu mantıkları kıyasla:
- Bakıp cevap vermemek: Sizi görüyorum, okuyorum, sinirleniyorum, ama kendimi tutup cevap vermiyorum.
* Bu hala enerjini karşı tarafa harcadığını gösterir. Yani karşı taraf şuurunda olmasa da senin yükseldiğini tahmin eder
- Hiç bakmamak: 'Siz benim görüntümde ve dikkatimde yoksunuz',
* yani hiç siklemiyorsun. gerçek anlamı budur. Merak bile etmiyorsun.
- Bakıp cevap vermeyi saymıyorum bile çünkü tamamen duygusal çıkışına sebep olur ve zaten karşı taraf seni konuşturmak için seni tetiklemiş olur -ki kendisi rahatlasın.
Teknik olarak birinden gelen negatif bir mesajı okuduğun an, beynin tehdit algıladığı için kortizol (stres hormonu) ve adrenalin salgılar.
Sen "etkilenmedim" desen bile, biyolojik olarak nabzın değişir, odaklanman bozulur, o anki neşen kaçar.
Neden gününün 10 dakikasını, bir zavallının yazdığı hakaretleri okuyarak çöpe atasın?
Bu anlamda MERAK : ZAYIFLIKTIR, BETA dürtüsüdür.
Alfa, sonucunu bildiği bir filmi tekrar izlemez.
Onların ne yazacağını zaten biliyorsun:
- Ya tehdit edecekler,
- Ya yalvaracaklar
- Ya da manipüle etmeye çalışacaklar.
Yeni bir bilgi yok.
O halde okumak zaman kaybıdır.
Beynin sana mantık üretebilir 'öğren ki tedbir al', bu da fake bir hikayedir.
Geçmişindeki benzer olaylarda hiçbir zaman tedbire ihtiyacın olmadı, sen okuduktan sonra konu her zaman başka yöne evrilmiş oldu.
Yani bu tarz insanları arşivle ve unut.
Bildirimleri kapat.
Merak bile etme.
Bunu yapmadıkça onunla ilişkin stres döngüsüne girer ve hiçbir sonuç çıkmaz.