* Yaygın bir psikolojik fenomen
“Ben kendi kendime yeterli değilim, hep yazışmam lazım; konuşmalarla kendimle ilgili feedback’e ve onaya ihtiyacım var” döngüsüdür.
Hep konuşmak ve hayatında anlam arayasın gelir.
Halbuki büyük bir başarın ve yeteneğin olsa beynin bu dürtüyü vermezdi.
Örneğin tavus kuşu, “bak ben tavus kuşuyum” demiyor, muhteşem güzelliğini görünür yapıyor.
Bir başarın ve olsa onu görünür hale getirmen yeter.
Konuşmana gerek kalmaz.
Ama bu olmadığı için görünemeyecek kadar zayıf kalmış özelliklerinle karşı tarafı “sözl ikna edesin gelir.
Akılda kalmayacağı için de sen ortadan kaybolduğun an unutulur.
Dolayısıyla hep konuşman ve anlatman ve “görünmeni” gerektirir. 🤦🏻♂️
Kötü bir döngü…
Yan etki olarak ta övgü duymadan ve başkasının değerlendirmesi ve talimatları olmadan beyni her durum ve şarta özel hızlı çözüm üretemez.
⭐️ ÇÖZÜM?
“Kovalamayı” kes, kendine çekicilik katacak yeteneklere yönel.
Savaş, yeteneklerini keşfet.
Hepsi gelecek.
Farklı değiliz,
Tel farkımız; ben 7/24 tetikteyim.