1. Kadın cinselliği, erkek gibi “fırsat arayan” değil…
“güven hissi arayan” bir mekanizmadır.
Ve bu güven, sadece kadın şunu hissettiğinde gelir:
“Bu adam kırıldı ama dağılmadı.”
İşte o anda vücudu gevşer. Bacakları açılır. Kalbi yavaşlar.
2. Kadın için “sert” adam; sesi yüksek, öfkeli ya da kaba adam değildir.
Gerçek sertlik, savaşın ortasında bile sakin kalabilmektir.
Duygularınla boğuşmazsın. Onları dize getirirsin.
Ve kadın, bu hakimiyeti görünce… kendini bırakmak ister.
3. Kadın, bir adamın içini görmek ister.
Ama, sadece içine sığınabileceğini sezdiği adamın.
Ve bunu tek bir şeyle ölçer:
Acıya rağmen düşmemiş mi? Yalnızlığa rağmen ayakta mı?
Eğer cevap evetse; sana doğal arzu hissetmeye başlar.
4. Kadın, duygusal olarak “kendisine güvendiğinden daha fazla” güvenecek kadar sağlam bir zemin ister.
O zemin sensin. Ama; sadece kendini duygusal olarak sağlamlaştırmışsan.
Zihninin dağınıklığı, çekingenliğin vs, kadın için ölüm korkusu gibidir.
Ve o korkunun olduğu yerde, asla arzu olmaz.
5. Kadın, sana sevişmek için değil…
teslim olmak için gelmek ister.
Ama o teslimiyet, liderlik enerjisi olan bir zihin ister
Ve o liderlik, yalnızca acıya tahammülle kazanılır.