“Disiplin, duygularına rağmen devam etmektir.”
Bugün canın istemiyor olabilir. Vücudun yorgun, zihnin bulanık, motivasyonun yerle bir… farketmez
Dün kendine bir söz verdin.
O sözü verirken motivasyonun yüksekti, çünkü bir anlığına gerçek potansiyelini hissettin.
Ve o an, senin en dürüst halindi.
Kendine en yakın, en net halin.
Şimdi:
“Dün güçlü hissetmişken verdiğin sözünü, bugünkü zayıflığın mı bozacak?”
Alfa erkek, kendi sözünü kanun gibi görür.
O söz bir programdır.
Ve o program ne olursa olsun çalışır.
Yağmur yağsa, morali bozulsa -ki yıkıcı şeyler Alfa’yı etkilemez-, herkes bıraktıysa, herkes seni unuttuysa bile… sen sözünün gereğini yaparsın.
Çünkü karakter böyle inşa edilir.
Kelimelere sadakatle.
İcraate disiplinle.
Söz verip sonra bahane üreten adam, maskülenliğini yani erkekliğini satmıştır.
Kral gibi konuşup soytarı gibi davranmak, kendine ihanettir.
Ve Alfa asla kendine ihanet etmez.
O yüzden tekrar cevapla:
Yoruldun mu?
Harekete geçecek kadar iyi hissetmiyor musun?
Bahane mi üretiyorsun?
Dünyanın umurumda bile değil.
Sen bir söz verdin.
Ve gerçek erkek sözünden önce duygularını, sonra acılarını gömer.
Çünkü Alfa için “söz”, kutsaldır.
Ve kutsal olan kırılmaz.