Sessiz Kalan İnsanı Patlayacak Bomba Sanmak

Basit bir örnek;

'Birisi uzun süre sessiz kalır, sonra patlar.'

Sen de bunu kafana 'sessizlik, biriken tehdittir' diye yorumlarsın.

Sonra da beynin, SESSİZ KALAN İNSAN gördüğü zaman; 'patlayacak bombadır' gibi düşünmeye başlar.

Ve aynı kaygı durumu vücudunda oluşur.

Heyecanlanırsın, ona karşı ne diyeceğini bilmezsin, uzaklaşasın gelir. Dilin tıkanır, cümle kuramazsın vs. Biri veya hepsi ama mutlaka olağandışı şeyler yaşarsın.

Gördün mü, nokta atış.

Beyin böyle dümdüz mantıkla çalışır.

İşte senin yapman gereken doğru okuma yapmaktı;

Sessiz kaldı AMA;

Bazılarının işi çıkmış olur, bazıları korkmuş olur, bazıları cevap vermek istemiyor olur vs.

O patlayan adamın olayı xxx - yyy nedeniyle - mesela 'kendi çekingenliği sebebiyle kendini anlatma sorunu nedeniyle oluştu benimle ilgili değil' diye kafanda düşünmek.

Böyle böyle yeni bilgiyle istisna durumlar vermedikçe, kafan o orijin olayın etkisinden çıkamaz.

O anı -kendi travmalarından birini- hatırla, o olay olduktan sonra kafana hemen sorular yağmaya başlar;

İşte onlar tam olarak bu cevapları vermen gereken zamanlar.

Yani sorun senin bunu kafana tam gerçekleştiği gibi değil, GENELLEŞTİREREK YORUMLAMANDA.