Korkak Değilsin : Korkak Davranmaya Alıştın
* Okumadan Ölme Serisi - Karakterinde değil, olayları okuma şeklinde sorun var.
Yedi yaşındaydın. Soruyu cevaplamak için elini kaldırdın, yanlış cevap verdin, sınıf sana güldü, eğlendi.
Halbuki o gün kimse sana şunu söylemedi: gülen çocukların aslında HİÇBİRİ doğru cevabı bilmiyordu.
Ama sen sadece o an hissettiğin kötü hissi dikkate aldın.
Kendi fikrini değil başkasının taşşak geçmesini kararında daha önemli hale getirdin.
Yani onay ihtiyacı gösterdin.
Ve beynin şöyle bir sonuç çıkarttı:
"Konuşursam - öne çıkarsam rezil olurum."
"Başkası dalga geçiyorsa, bende anormallik vardır."
İkisi de felaket dozda hatalı.
Yirmi yıl geçti. Hala bir fikrin oluyor, ama susuyorsun.
Hala başkalarının rızası olmadan birşey yapamıyorsun.
Çünkü hala o yedi yaşındaki çocuklar seninle taşşak geçecek sanıyorsun.
Halbuki o yaşanan olay nötrdü.
Beyin olayı olduğu gibi, video gibi saklamadı. SENİN olaya olan yorumunu ve bakış açını sakladı.
Yani sen o sahneyi pasif okudun.
Kafanda yaşayan o hükmün hikayesi şöyle yaşanıyor;
Olay olur, tarafsızdır. Beyin ise 'olayı' depolamaz, senin yorumunu kaydeder ve olayın kendisini siler. O yorum tekrar tekrar hatırlandıkça GERÇEK statüsüne yükselir, ve her hatırlayışında biraz daha bozulur. Yirmi yıl sonra ise elinde artık olay yoktur. Kendi aleyhine yazdığın üçüncü versiyon yorum ve hüküm vardır. Çoktan algın bozulmuştur.
Dehşet verici kötü bir olay.
Ve o versiyona bugüne kadar kimse itiraz etmedi. Etmedi çünkü kimse sana sorgulamayı öğretmedi. Okul ezberlet dedi. Aile büyüğün hükmü senin gerçeğin dedi. Sen de her kahkahayı, her bakışı doğru diye içeri aldın.
Sorgulanmadığın hüküm kafanda güçlenir. İtiraz etmediğin sürece o ezik senaryo senin kimliğine dönüşür. Artık "ben böyleyim" dersin ve normalleştirirsin. AMA değilsin. Sen eski pasif ve eksik bakış açılarının esirisin.
Yorumun tam olarak şu olmalıydı:
'Ben cesaret gösterdiğim için beni aşağı itmeye çalıştılar, hepsinden cesurum. Götleri yese onlar parmak kaldırırdı.'
Beynin o zaman çekingenlik üretmez, cesaret üretirdi.
Yaşanan olayları beynine olduğu gibi kaydedecek yorumu yap;
Yani çarpıtmadan, seni güçlendirecek en dürüst yorumla değerlendir.
Eski olayları böyle yeniden değerlendir.
Yeni olayları da artık bu boyuttan yorumla ve hükümlerini ver.
Aklını başına topla.
Beynini sana ihanet edecek bir şeye çevirme.
Sen korkak değilsin.
Kendine çabuk geri çekilmeyi - kaçmayı öğretmişsin.
Geçmişte yaşanan olaylar kaderin değil; onlardan çıkardığın hükümler de tartışılmaz gerçekler değil.
Fakat eski yalanın yerine yeni bir yalan koyma.
Kanıta bak: Risk aldın, hata yaptın ve hayatta kaldın.
Şimdi yeni hükmünü davranışlarınla yaz.
Her öne çıktığında beynine yeni bir delil verirsin.
Cesaret böyle kurulur.