“Onun ailesi zengindi”, “torpili vardı”, “şansı yaver gitti”…
Bunların kıskançlık cümlesi olduğunun farkında mısın?
Böyle hissetmen anormal bir şey değil, ama kıskançlığı artık “yakıt” olarak kullan:
“Kıskançlığı öfkeye, öfkeyi de güce çevireceğim.”
Birinin süper seksi kız arkadaşını veya spor arabasını gördüğünde kıskanmak çok doğaldır; ama bunu depresyona dönüştürmek ezikliktir.
Bunun yerine ortaya çıkan o öfkeyi ateşe, ateşi harekete geçme enerjine dönüştür.
Rakiplerin kazanıyorsa, “Ben nasıl kazanırım?” diye kendini zorla.
Zorluklar ve öfke, seni yakar ama seni yeniden doğurur.
Kazanan adam, duygularının kölesi değil, lideri ve komutanıdır.