Kadının Sadece “Var Olması” İlişki İçin Yeterli OLMAZ
* Okumadan Asla Ölme Serisi
Bir ilişkide bazen kendini şunu yaparken bulursun:
Anlayış gösterirsin, yetmez.
Alttan alırsın, YETMEZ.
Sabredersin, daha fazlası beklenir.
Bir süre sonra da şunu sorgulamaya başlarsın:
"Ben mi yeterince anlayışlı değilim?"
HAYIR.
Kadının sana ve senin olan hayata katkısı yetersiz.
Paradoks.
Çünkü kadın sana kendini yetersiz hissettiriyor.
Aslında kendisi yetersiz.
O yüzden;
Şefkat, sınırsız tolerans OLMAZ.
Sabır, saygısızlığa katlanmak OLMAZ.
Anlayış, her davranışı mazur görmek OLMAZ.
Çünkü ilişki, bir tarafın sürekli anlayan;
Diğer tarafın sürekli anlaşılması gereken kişi olduğu bir düzen değildir.
Kendine şunu sorarsın:
Bu kadın hayatımda sadece yer mi kaplıyor, yoksa hayatıma sevgi, huzur, sadakat, anlayış ve destek mi ekliyor?
İkincisi yoksa sadece bir flört vardır; ciddi bir ilişki yoktur.
Ciddi ilişkide olması gereken şu:
- Sürekli SADECE ALAN taraf olmaması,
- Saygı göstermesi,
- Zor zamanda yanında durabilmesi,
- Gerektiğinde kendi hatasını görebilmesi,
- İletişim kurabilmesi,
- Seni takdir etmesi.
Bunlardan biri sürekli eksikse denklem bozulur.
Bu yüzden bu temel özellikleri istikrarlı biçimde taşıyan kadını seçersin.
Gerisini de senin çerçeven zamanla açığa çıkartır.
Çerçeve karakter yaratmaz.
Zaten var olan karakterin potansiyelini ortaya çıkarır.
Bu ham maddeleri olmayan bir kadından hiçbir çerçeve başka bir kadın çıkartamaz.
Kadının duygusal fırtınasında bile o kadınsı şefkatin izi görünüyorsa, onda o ham madde vardır.
Ama bu sürekli saygısızlığa, laftan anlamazlığa ve inada dönüşüyorsa artık mesele "onu nasıl yönetirim?" değildir.
Mesele şudur;
"Neden hala burada kalıyorum?"
Onun karakteri onun hakkında bilgi verir.
Bütün bunları gördüğün halde orada kalman ise senin standartların hakkında.
Yani öyle ortamları SAL.