Her Etkileşimi Sınav Sanmak: Mahkeme Salonu Travması

İkinci Örnek;

Genel olarak nerdeyse tüm insanlarda (özellikle türkiyede) beyninde şu travma olur;

"Ben sürekli değerlendiriliyorum ve her an cezalandırılabilirim."

Aynı mantıkta düşünürsen;

Bu, senin şu an içinde bulunduğun durumu yanlış bir sahneye yerleştiriyor: mahkeme salonu.

Bu cetveli görmen, kendi travmanı yakalayıp çözmenin EN GÜÇLÜ bir katmanı.

Aslında kaygın şunu diyor: "her etkileşim bir sınav, her sessizlik bir hüküm, her iyilik bir tuzak."

Bu doğru olsaydı, hayat çekilmezdi; ve doğru değil, çünkü etkileşimlerin ezici çoğunluğu sınav değil, sadece dümdüz etkileşim.

Karşındaki kişi yargılamıyor, ya sana soru soruyor, ya seninle birşey yapmak istiyor veya herhangi bir etkileşime giriyor.

Böyle düşünebildiğinde;

Olayı genel ve sürekli bir durumdan, anlık - geçici ve sıradan bir noktaya çekiyorsun.

Ve olması gereken değeri veriyorsun.