20li yaşlarıma kadar hislerimin ve duygularımın 'beni eğitmek' veya 'kısıtlamak' için verildiğini zannederdim.
Aslında sadece sık yaptığım şeylerin tekrarıymış 😅.
Kendimi sürekli eğittiğimden ve zorlayarak kendimi kısıtlayarak disipline eğittiğimden; birebir aynı duygular ve hisler bana geliyormuş.
Yani kimse kimseye zorluk çıkartmıyor.
Zor hisler de sana zorluk için gelmiyor.
Kendi anlayışını sana; tekrarlayarak geri veriyor.
Doğduğundan beri biriken pratikleşen kendi tercihlerine ait duydu dünyasında yaşıyorsun.
Ailenden devraldığın ve senin şu ana kadar sürdürdüklerin...